das Binntal

Update: filmpje ook direct te vinden op:
http://www.tsr.ch/tsr/index.html?siteSect=500000&program=89#program=89;tab=loadprogram;vid=8396960

Als je wilt weten...

• waar ik praktisch elke zomer op reis ga om de batterijen weer op te laden
• waar ik ook deze zomer naartoe geweest ben, samen met Steven, Riet, en Martijn (zie onder label Zwitserland)
  
• waar mijn tante en haar Zwitserse man Pius wonen, leven, en werken
• waar je kunt proeven van de lekkerste kaas, de meest verse forel, en de enige echte "café fertig"
• waar je kunt genieten van wandelingen in een prachtige, ongerepte natuur
• waar je zeker ooit in je leven naartoe moet...
  

dan moet je zeker dit filmpje bekijken!

1. Ga naar de site www.tsr.ch
2. Helemaal linksboven bij "Visionner les émissions" kies je voor "Passe-moi les jumelles"
3. Dan kies je voor "Un village au bout du monde"
4. Je krijgt een leuk filmpje van ongeveer 17 minuten te zien. Enjoy!
   

Het land zonder regering

Nee hoor, België is in het buitenland niet enkel bekend om zijn smeuïge chocolade, zijn lekkere frietjes, zijn ongeëvenaard bier. Ook de negatieve kantjes van ons landje zijn hier bekend.

Iedereen die ik hier tegenkom (en dat zijn niet enkel Canadezen maar ook Chinezen, Fransen, Ijslanders, Macedoniërs, noem maar op!) vraagt me of ik afkomstig ben uit "that country without government". Slik. Ja dus.

We waren jarenlang "het land van Dutroux"; nu zijn we "het land zonder regering".

Laat ons dus maar hard werken aan de promotie van chocolade, bier en friet ;-)

Snoep gezond...

... eet een appel!

Watervallen, wasabi, en bevers

We zijn gisteren (zaterdag) naar de "Chutes" (watervallen) van de Rideau rivier geweest. Namelijk daar waar de Rideau rivier uitmondt in de Ottawa rivier. De Ottawa rivier scheidt het Engelstalige deel van Ottawa (gelegen in de provincie Ontario) van het Franstalige deel van Ottawa (gelegen in de provincie Quebec). Als je ziet met welk geweld de Rideau rivier zich in de Ottawa rivier stort, begrijp je waarom ze het Rideau kanaal hebben aangelegd...

Voor de verandering eens niet enkel een foto...

... maar ook een filmpje :-)

's Avonds zijn we héérlijk gaan eten in een Japans/Koreaans restaurant. Zeg zeker nooit "Japans" tegen ander Aziatisch eten, zoals Chinees, Indisch, of Vietnamees. Japans eten is echt helemaal anders. We aten sushi, rauwe vis, tempura, rijstbolletjes, scampi, en bulgogi (= een Koreaanse specialiteit; gemarineerd vlees). We hebben bovendien veel bijgeleerd:

- Dat kleine groene bolletje op je bord, dat eruitziet als avocadopuree, mag je niet in één keer in je mond steken. Het ís namelijk geen avocado, maar wasabi. En wasabi is pikant, héél pikant. De chef van het restaurant legde ons uit dat je een beetje van dat bolletje over je rauwe vis moet smeren. Het geeft smaak aan de vis en doodt bacteriën. Jammergenoeg was dat bolletje al in mijn keel verdwenen en stond mijn keel in brand. Maar alle bacteriën waren daar nu wel dood. Nèh.
- Een sushi mag je niet proberen te 'snijden' met je stokjes. Een sushi moet je in één keer in je mond steken.
- Toen we de (Koreaanse) chef van 't restaurant vroegen wat het verschil was tussen de Japanse en de Koreaanse keuken, antwoordde hij: "De Japanse keuken is gezond, de Koreaanse keuken is lékker" :-) Ik ga daar trouwens niet mee akkoord hoor, mijn Japans gerecht was echt heerlijk!
- Tot slot heb ik mijn talent in het eten met stokjes nog wat verbeterd ;-)

Vandaag (zondag) wou ik natuurlijk per sé naar dat meertje met de bevers, dat Steven op zijn verlofdag 'ontdekt' had. Het was de lange klim-met-de-fiets waard! Het meertje zat echt vol bevers. Ze waren druk in de weer met het maken van hun nest (burcht). Het was echt koddig om de beestjes te zien zwemmen, klauteren, plonzen... Als bewijs nog een filmpje... Let vooral op de grote tak die het beestje meesleurt!

Verjaardagsfeestje

Gisteren, vrijdagavond, hebben we een verjaardagsfeestje gegeven. Voor onze nieuwe vriendjes en vriendinnetjes hier. En 't was heel plezant! Zelfs zo plezant dat de ever-taking-photographs Steven zijn camera volledig uit 't oog is verloren :-) Géén foto's dus, van gisterenavond. Wél: veel mooie herinnerigen, leuke cadeautjes, goeie restaurant-tips (hét gespreksonderwerp van de avond), en nog een paar nieuwe vriendjes bij :-)
Een héél geslaagde avond.

Steven's verlofdag

Op 1 november hebben jullie daar in België verlof hé? Hier in Canada is dat géén verlofdag... Maar omdat Steven "home office" doet voor zijn bedrijf ergens in de Westvlaanders, had hij wél verlof. Hoe het met mijn "recht op verlof" zat, was minder duidelijk; maar aangezien ik maar liefst drie meetings had, ben ik gaan werken. Steven, daarentegen, heeft van zijn verlofdag gebruik gemaakt om te gaan fietsen in Gatineau Park. Zijn doel-van-de-dag was: véél verder geraken dan dat we de vorige keren geraakt waren. Hij was er heilig van overtuigd dat dat ging lukken, want nu had hij zijn traag vriendinnetje niet aan zijn been natuurlijk :-)

En het is hem gelukt! Hij is helemaal tot aan Champlain Lookout gefietst. Hij heeft een prachtige dag gehad en veel beestjes gezien... *zucht* Ik moet toegeven dat ik wel een beetje jaloers was toen hij thuiskwam met al die mooie verhalen. (Van die drie meetings die ik had is er trouwens géénéén (!) doorgegaan; twee van de drie werden uitgesteld en de laatste werd gewoon gecanceled .... grrrrr!). Anyway, hieronder een fotoreportage van Steven zijn dagje verlof!

Als je Steven eens hoort moet je hem zéker vragen om het geluid dat dit beestje maakt, achter te doen. He's doing great :-)

De Canadese bever, het nationale dier van Canada

... en het gebied waar de bever leeft

Als je goed kijkt zie je hier een hert tussen de bomen

Uitzicht vanop Huron Lookout
(klik op de foto als je ze wilt vergroten)

Uitzicht vanop Champlain Lookout
(ook deze foto kun je vergroten door te klikken)

Midden in het bos staan idyllische chaletjes en in die chaletjes brandde een écht haardvuur! Gezelligheid troef dus.

De volgende keer ga ik zéker weer mee fietsen...! En dan doen we in onze thermoskan warme chocomelk i.p.v. warme thee. Als dat geen gezellig idee is :-)

Halloween

Op 31 oktober wordt Halloween gevierd. Je kunt er voor zijn (leuk, die pompoenen!), je kunt er tegen zijn (véél te commercieel enzo) maar ontsnappen doe je er - hier in Canada - niet aan. Het is een dag waar jong en oud naar uit kijkt; een-dag-uit-de-duizend (of beter: een dag-uit-de-driehondervijfenzestig :-)

Het begint eigenlijk al weken op voorhand. Mensen 'versieren' hun huizen met afgrijselijke maskers, ratelende geraamten, vliegende vleermuizen en uitgesneden pompoenen. In de voortuintjes worden pseudo-grafzerken neergepoot.

Op Halloween zelf startte ik mijn werkdag met een heuse Halloween-labmeeting. Alle collega's waren verkleed, gaande van monster tot piraat tot heks. Er was een gigantische hoeveelheid aan taarten, koeken, muffins, cakes, en brownies. En tussen al dat vreten door, probeerden we ons serieus te houden en een artikel te bespreken...

's Avonds haastte iedereen zich naar huis. De kinderen uit de buurt komen dan immers langs om "trick-or-treat" te doen, wat zoveel betekent als: "geef me snoep of anders doe ik je iets". In werkelijkheid gaat het er veel minzamer aan toe. Er is bij ons in de buurt een soort ongeschreven regel: Als je een pompoen buiten zet, betekent het dat je een voorraad snoep in huis hebt. Als je niets buiten zet, dan gaan de kinderen je huis zonder meer voorbij (en riskeer je dus ook geen 'trick').

Onze huisbaas, de Chinese mister Lee, had natuurlijk wél een pompoen buitengezet. Van zodra het donker werd, kwamen de eerste kindjes langs. De meesten waren nog erg klein en waren dan ook vergezeld van hun ouders. Stuk voor stuk waren ze volledig uitgedost - we zagen prinsesjes, piraten, spoken, monsters, enzomeer. En Steven en ik maar snoepjes uitdelen...


Later op de avond kwamen de oudere, stoerdere kinderen; nu níet vergezeld van hun ouders en vaak ook minder uitgebreid verkleed. Er zaten ook enkele 'professionals' tussen: oudere gasten die met een reusachtig-grote juten zak alle huizen afliepen om zoveel mogelijk snoep bijeen te krijgen...

Het was eens een belevenis voor mij en Steven om Halloween hier mee te maken, maar de Halloween die hier 'gevierd' wordt ligt toch mijlenver van wat het oorspronkelijk was (All Hallows Eve - Keltisch 'oudejaar' en tevens terugkeer van de geesten van gestorvenen).

En - o ja - het was toevallig ook nog mijn verjaardag, de 31e. Maar met die ganse Halloweensfeer was zelfs Steven die een beetje uit het oog verloren (lees: rats vergeten)... Ik had hem nochtans - hint hint - laten weten dat ik wel blij zou zijn met een fles van mijn lievelingsdrank. Maar de hints waren blijkbaar niet goed begrepen (hij is dan ook een màn ;-) en dus had hij mij een grote pumkin-pie (pompoentaart) gekocht. Maar omdat ik die dag zó versuikerd was, hebben we toch een dagje gewacht tegen dat we die aangesneden hebben...

Voor mijn verjaardag kreeg ik wél veel leuke, grappige, originele, en lieve mailtjes, e-cards en kaartjes-die-met-de-post-verzonden-worden :-) waarvoor een dikke, welgemeende DANKJEWEL