Winterimpressie

De eerste-sneeuw-die-blijft-liggen

Het heeft gesneeeeeeuuuwd! En nu echt hé, er ligt een pak van wel 10 cm dik, de vlokjes dwarrelen nog steeds uit de lucht en de hemel ziet zwanger van nog méér sneeuw. Ik ben vanochtend te voet naar 't werk gegaan, kwestie van nog eens de sneeuw onder m'n voeten te horen kraken. Dat was lang geleden...

Het geluid van sneeuw onder je voeten:

Als er nog niemand opgelopen heeft: krààààk kràààk kràààk
Als er al een paar mensen je zijn voorgegaan: tsjop tsjop tsjop
Als er al veel mensen zijn gepasseerd: splash splash splash

De mensen die op de poll op november hebben gestemd, hebben dus ook een ietsiepietsie gewonnen, al was de vraag wel degelijk "wanneer valt de eerste sneeuw" en niet "wanneer valt de eerste-sneeuw-die-blijft-liggen". Maar allé kom, de jury is in een goede bui vandaag; diegenen die op november gestemd hebben krijgen bij een bezoek aan onze B&B een dikke kus van de vrouw des huizes (en een teusje kinderchampagne ;-)

Het is nu ook tijd voor een nieuwe poll: Steven en ik hebben gisteren onze kerstvakantie geboekt en jullie mogen raden waar we naartoe gaan... Feel free to vote! (zie rechterkolom)

Logboek Vlaamse parlementsleden

Zoals je op eerdere posts al kon lezen, was hier in de maand oktober een schare Vlaamse parlementsleden op werkbezoek. Als bij toeval kwamen Steven en ik twee van die parlementsleden tegen in Gatineau park; en had ik een paar dagen later de eer de ganse groep te onmoeten (lees "De eerste Belgen").

Ewel, één van die parlementsleden houdt een logboek bij van dat werkbezoek. Dat logboek bestaat uit drie filmpjes. En... ik kom voor in één van die filmpjes (filmpje nummer twee).

Het doet wat vreemd om mezelf zo te zien, maar al bij al valt het nog mee... Je moet weten dat het interview gebeurde ergens in een onderaardse gang op Carleton University, tussen twee 'workshops' door. Het was totaal onverwacht, ik was nergens op voorbereid. En 't moest in één keer gedaan zijn; er was maar één 'shot' en het is dat shot dat je te zien krijgt. Nu, als je nog altijd zin hebt om te kijken, hier vind je een link naar de filmpjes:

Filmpje 1
Filmpje 2
Filmpje 3

PS In deze filmpjes zijn sommige passages zijn nogal politiek getint, maar daar moet je je niet teveel van aantrekken ;-)

Free flu shot & de Kerstman

Ze zijn hier in Canada nogal bang van de griep. Met als gevolg dat je hier overal om je "free flu shot" (= gratis griepvaccinatie) kunt gaan. Ik was deze week al om mijn prik geweest op de universiteit. Zaterdagochtend is Steven naar het "Glebe Community Centre" geweest om zijn prik, en ik ben meegeweest om zijn handje vast te houden... en omdat er opnieuw een "bake sale" was natuurlijk :-)

Alles was perfect georganiseerd. De lange rij wachtenden passeerde langs een grote tafel vol lekkers (cakes, taarten, etc.) die verkocht werden voor een goed werk. Ik zag sommige mensen nog snel-snel een muffin in hun mond proppen voordat ze aan de beurt waren. Kwestie van hun angst-voor-de-prik te ver(g)eten ...

Steven kreeg zijn prik van een lieve, Afro-Canadese verpleegster. De vele kindjes die - al dan niet huilend - hun prik doorstonden kregen grappige stickers. Kortom, alles verliep er op wieltjes.

Op weg naar huis zagen we een grote stoet passeren door Bank Street. En de reden voor de stoet was... de aankomst van de kerstman! Jaja, je leest het goed: de kerstman is hier al in 't land! Kwestie van het grote zwarte gat tussen Halloween en Kerstmis op te vullen (Sinterklaas bestaat hier niet). Bij ons dus geen acties zoals "Geen kerstgedoe voor 15 december" maar wel een full-blown kerstsfeer. De winkels liggen hier al vol met (plastieken) kerstbomen, kleurige kerstballen, en glinsterende slingers. Nu die sneeuw nog en we gaan de perfecte 'white christmas' tegemoet :-)

Die stoet was trouwens echt oneindig grappig. 't Was precies de caravalstoet in Aalst! Onder een stralende hemel reden versierde wagens voorbij. Loeiharde muziek, zakken vol snoep, vele lachende gezichten. Mensen die al vroeg op voorhand post hadden gevat in Bank street, gezeten op een stoel, dekentje over de schoot. En helemaal op 't einde van de stoet: een luidkeels "Ho ho ho" roepende kerstman. Op een wagen vol met - bewegende! - rendieren. De kitsch is de wereld nog niet uit :-)

Naomi Klein

Maandag zijn we - in een volledig uitverkochte zaal - gaan luisteren naar Naomi Klein. Het was echt razend interessant. Een heel knappe madam met straffe ideeën. Er werd eigenlijk van haar verwacht dat ze zou praten over haar boek "Shock Doctrine", dat gaat over de opkomst van het rampenkapitalisme. Maar mevrouw Klein lapte die regels aan haar laars en in plaats van haar boek samen te vatten, vertelde ze honderduit. Ze heeft - sinds de uitgave van haar boek - al zoveel nieuwe voorbeelden gevonden die haar theorie staven, en wou die niet verborgen houden voor ons. Ze vertelde over de ziekenhuizen in New Orleans, over de bosbranden in Californië, over de ziekenzorg in Amerika, etc...

Ze was heel ad rem, niet bang om haar mening te geven over de huidige politieke situatie in Canada (ook al ging die in tegen de mening van vele toeschouwers), en bovendien nog grappig ook! Echt waar, een intelligente vrouw en een interessante avond.

Remembrance day en Rideau river

Op 11 november was het hier "Remembrance Day". Dat is de dag waarop de gevallenen van de Eerste Wereldoorlog (en alle oorlogen en gewapende conflicten sindsdien) worden herdacht. Er waren duizenden, duizenden Canadezen afgezakt naar het centrum van Ottawa. De meeste hadden een rode klaproos op hun kledij gespeld, refererend naar het gedicht "In Flanders Fields".

[voor foto's: zie website Steven]

Het was een heel indrukwekkende ceremonie; de gezichten van de veteranen spraken boekdelen. De oorlog speelde zich opnieuw af, in hun hoofd; ze zagen alles opnieuw gebeuren. Het werd één veteraan zelfs teveel, hij kreeg een hartaanval en zeeg neer. Gelukkig paste een vrouw snel EHBO toe en zou de man het alsnog gehaald hebben...

Vol van emoties zijn we dan gaan fietsen langs de Ottawa rivier. Deze rivier loopt evenwijdig met het Ottawa kanaal, maar is onbevaarbaar. De splitsing tussen de rivier en het kanaal wordt "Hog's back" (= achterste van een mannetjeszwijn) genoemd, omdat de houten vlotten waarmee men vroeger de rivier afvoer, 'daar' (= in het spleetje van de poep :-) altijd bleven steken...


We zagen ook veel Canadese ganzen, 't was precies de Bourgoyen :-) En ook eekhoorntjes, ze zijn zo grappig, ik krijg er niet genoeg van...

Cinema's

Ze hebben hier véél cinema's in Ottawa. We hebben er reeds twee geprobeerd en die zijn ons héél goed bevallen! Een kort verslagje.

Dicht bij ons huisje heb je "Mayfair Theatre". En - zoals de naam het zelf zegt - dat is een klassiek theatergebouw (uit 1932) dat nu gebruikt wordt om films in te draaien. Er is maar één zaal en het interieur is echt gezellig en uniek; met rode gordijnen die openzwaaien zodra de film begint. Héérlijk nostalgisch. Er staat ook een piano waarop iedereen mag spelen voor de film begint.

In de Mayfair spelen ze vooral niet-commerciële, Europese films. Wij gingen kijken naar de Deense comedie "Direktören for det hele" en de Franse comedie "La doublure". Jawel, twee films voor de prijs van één: je mag er gewoon blijven zitten :-) Een ticketje voor één avondje met twee films kost 6 Canadese dollar, dat is ongeveer 4 euro. Voor de prijs moet je 't dus niet laten...

In het centrum van Ottawa ("downtown" zoals ze hier zeggen) heb je de "Bytowne Cinema". Ook een heel gezellige cinema met maar één zaal en - opnieuw :-) - rode gordijnen! In de Bytowne gaan ze prat op hun beroemde popcorn. Op hun website staat dat "there is nothing remotely healthy about it". Dat betekent zoveel als "niet zo gezond maar wel lékker", of nog "hoe vettiger hoe prettiger" :-) Wij hebben die popcorn natuurlijk geprobeerd en ik moet toegeven: ze is echt fabulous... Ze scheppen eerst een reusachtige zak vol popcorn en dan gieten ze er nog wat gesmolten boter over... Ongelofelijk...

Een ander positief punt aan de Bytown is dat ze een "tip jar" (= een pot voor wisselgeld) hebben waarvan ze de inhoud elke maand aan een goed doel schenken. Deze maand is het een organisatie die werkzaam is in Darfur.

Wij zijn gisteren in de Bytowne gaan kijken naar de nieuwe film van Ang Lee, "Lust,Caution", een film waarover we nog de ganse avond nagepraat hebben. Tickets kosten daar ook 6 Canadese dollar voor één film (maar hier mag je niet blijven zitten).

Conclusie van dit verhaal: het is zàlig om hier in Ottawa (toch nog altijd een hoofdstad, al merk je daar niet zoveel van) dergelijke gezellige cinema's te vinden :-) Laat die barre, koude, donkere winter maar komen...