Québec-2

Als we opstaan zien we dat het zo'n 10 cm gesneeuwd heeft. Het winterkleed waaronder Québec reeds rustte, is dus nog wat dikker geworden. Aangezien het buiten bitterkoud is, besluiten we onze city trip te beginnen met enkele museabezoeken. Zoals je zult zien, is Québec echt een stad van superlatieven...

We beginnen met het Musée de l'Amérique Française, het oudste museum van Canada. Er is een interessante tentoonstelling over de Iroquois, de oorspronkelijke bewoners van Noord-Amerika. Zij leefden in zeer lange huizen (ook wel "longhouses" genoemd) gemaakt uit boomschors. Ze hadden in het museum zo'n huis nagebouwd - indrukwekkend. Voor de rest verheerlijkt dit museum uiteraard de Franse geschiedenis en cultuur, of wat had je gedacht :-) Het is echt ongelofelijk hoe groot de Franse heerschappij in Noord-Amerika ooit geweest is... Het heeft niet zoveel gescheeld of gans Amerika sprak Français!

Het seminarie grenzend aan het Musée d'Amérique Française

We brengen ook een bezoek aan het Musée de la Civilisation. Daar zagen we onder andere de leuke tentoonstelling "Dragons, entre science et fiction" en de architectuursexpo "Urbanopolis". Verder liet ook de fototentoonstelling "Mines des Ordures" een grote indruk op mij na.

Als lunch eten we een hartige pannenkoek in Casse Crêpe Breton. En dat smaakt!

's Namiddags nemen we een kijkje in het "Centre d'Interpretation de Place Royale". (Waarom geven de Quebécois trouwens altijd zulke ellenlange namen aan hun musea?). In dit centrum valt ons opnieuw op hoe belangrijk de handel in beverpels is geweest voor Canada. Van de 16e tot de 19e eeuw waren vilthoeden immers sterk in de mode, en om vilthoeden te maken heb je beverpels nodig. En omdat bevers enorm talrijk waren in Canada, ontstond er een hevige strijd om het monopolie van die winstgevende pelshandel. Een strijd tussen de verschillende Europese handelaars én de indianen, die de bevers vingen en dan omruilden.

Het oudste bedrijf van Canada, de Hudson's Bay Company, dankt haar bestaan trouwens ook aan de handel van beverpelzen. Aan dit bedrijf werd in de 17e eeuw het handelsmonopolie voor de pelzen toegekend. In de 18e eeuw was de "bevereenheid" de eenheid voor de ruilhandel met de indianen. Zo was één bever gelijk aan zes grote messen of vier pond geweerkogels; en waren tien bevers gelijk aan een geweer. "The Bay" is nu nog altijd één van de grootste winkelketens van Canada. Ze zijn in 1991 gestopt met het verkopen van bont, maar in 1997 weer herbegonnen...

Maar ik zal hier stoppen met mijn geschiedenislesjes ;-) ... Of nee, toch niet: in de kelderverdieping van het Centre d'Interpretation vinden we rekken vol 19e eeuwse kledij en we metamorfoseren onszelf naar de tijd van toen :-) Het grappige (?) was dat de andere museumbezoekers dachten dat wij bij het museum hoorden... en prompt foto's van ons begonnen trekken. Blijkbaar hebben wij wel iets weg van een 19e eeuws koppeltje :-S. Oordeel zelf maar:



's Avonds dalen we - zonder onze nek te breken - de "Escalier Casse-Cou" af en wandelen we door het smalste en één van de oudste straatjes van Noord-Amerika: de Rue du Petit Champlain.

Muurschilderingen op de 17e en 18e eeuwse gebouwen nabij Place Royale

Het is er zeer pittoresk... maar ook zeer toeristisch. Aangezien we zelf ook toeristen zijn besluiten we te dineren in het restaurant "Le Lapin Sauté", gelegen in dat smalste straatje :-) We smullen er van "Lapin à l'érable" en "Lapin aux deux moutardes", vergezeld van een karaf roze cider. Een waar feestmaal! We besluiten deze mooie dag met een frisse pint in de jeugdherberg.

Québec-1

Onze valentijntjesdag dit jaar was niet meteen het toppunt van romantiek: we zaten maar liefst 6 uur op de bus... Jaja, op 14 februari zijn wij voor 5 dagen vertrokken naar Québec City! We vertrokken rond de middag in Ottawa om tegen de avond in Québec aan te komen.

Met pak en zak tjokken we van de busterminal naar onze jeugdherberg, die in het hartje van de stad ligt. Het valt meteen op hoe heuvelachtig Québec is... Het is zeker niet makkelijk om op onze eindbestemming te geraken zonder uit te glijden: de weg is niet alleen enorm steil maar ook spekglad. Gelukkig geraken we veilig en wel boven. We gooien onze bagage in de piepkleine kamer en gaan eten in de Commensal. 's Avonds drinken we nog een goeie pint in de bar van de jeugdherberg; want ja hoor: het bier van Québec is veel lekkerder dan dat van Ontario :-)

Het is grappig om te ontdekken dat er nog Belgen er in de jeugdherberg verblijven. Het zijn allemaal Walen, die zich uiteraard kiplekker voelen in het Franssprekende deel van Canada. Nadat Steven de twee barmeiden verleid heeft, gaan we slapen... Klaar om er morgen goed in te vliegen!

Nog geen lente

Wat hoor ik daar allemaal? Dat jullie een warm weekend achter de rug hebben? Temperaturen tot +17°C? Dat jullie al lentekriebels hebben? Dat jullie ijsjes konden likken?? En dat in februari??? Mannekes mannekes mannekes, 't is hier nog winter zunne. De lente begint pas op 21 maart hé. Vanochtend (maandag) was het hier -18°C met een gevoelstemperatuur van -29°. Let vooral op het minnetje voor de 18 en de 29 ;-) 't Is hier dus nog goed aan't winteren. De lente is hier nog niet in aantocht. Dat zal wat geven als wij eind maart naar België komen. Wat voor kleren moeten we meebrengen? Een shortje en een marcelleke? Tips zijn welkom!

Winterlude-4

Vandaag (zondag) voor de laatste keer gaan winterluden :-) Het was koud, maar de zon scheen en dat zorgde voor perfect schaatsweer. We waren met ons tweetjes en konden dus van jetje geven. We hebben geprobeerd het ganse kanaal af te schaatsen, maar dat bleek nogal hoog gegrepen. Het is niet voor niets "de langste schaatspiste ter wereld"... De piste is 7.5 km lang - heen heen en terug maakt dat dus 15 km. Bovendien stoppen we af en toe om ons ding te doen; Steven zijn ding is fotograferen; mijn ding is eten en drinken :-) Dankzij Steven kunnen jullie dus genieten van deze laatste Winterlude fotos:

Me on skates... deze keer mét zonnebril... Zónder zonnebril was bijna niet te doen, je werd verblind door de zonnestralen die weerkaatsen op het ijs

Even poseren voor de fotograaf van dienst ;-)

De fotograaf van dienst geniet van een beavertail :-) Ik at er natuurlijk ook één, deze keer met boter, suiker, kaneel, en citroensap... Mmmm! We dronken ook warme appelcider :-P

Winterlude-3

Vandaag (zaterdag) opnieuw naar 't Winterlude festival geweest. En deze keer om te schaatsen! We waren met vijven: Nicole, Carla, Julia, Steven en ik. En 't was vree geestig... De één kon al wat beter schaatsen dan de ander, maar dat kon de pret niet bederven ;-)

Me on skates :-)

Carla, Julia, ik, Nicole

Steven en ik

Nicole en ik genieten van beavertails en van a very heavy "hot chocolate" (oempfh!)

[PS: uitslag van de poll is bekend!! Zie hiernaast in de groene kolom]

Winterlude-2

Vorige zondag opnieuw genoten van het Winterlude festival. De ijssculpturen waren nu helemaal afgewerkt en werden prachtig belicht. Een combinatie van kunst, vakmanschap, en véél kitch :-)

Deze ijssculptuur werd de uiteindelijke winnaar:

En deze vonden Steven en ik de mooiste:

Tot slot nog een foto én een filmpje van de schaatsers (en wandelaars) op het Rideau kanaal:

Winterlude-1

Het kanaal is open! Jihaa, we hebben er lang op moeten wachten, maar eind januari was het dan zover. Het ijs was dik genoeg en iedereen die dat wou, mocht op het kanaal wandelen, lopen, rijden, glijden, en vooral: schaatsen.

Vorige week zondag zijn wij al wandelend op het water naar de film geweest (Persepolis, een echte aanrader trouwens). Bevroren water, uiteraard. Heel leuk was dat, te weten dat je wandelt op een kanaal waar 's zomers eendjes in peddelen en boten op varen. Naast ons zoefden de vele schaatsers voorbij.

Het kanaal is dus een kilometers lange ijspiste, meerbepaald de langste ter wereld! Toertjes draaien op de ijspiste in Brugge of Gent is hiermee vergeleken werkelijk iets voor doetjes ;-) De lange ijspiste is meteen ook dé attractie van het Winterlude Festival dat hier van 1-17 februari in Ottawa plaatsvindt. Tijdens dat festival is er echt vanalles te doen. Een greep uit het aanbod: muziekoptredens, Inuit vertellingen, ijssculpturen, ice fishing, hockeywedstrijden, en natuurlijk veel eten en drinken - iets dat onlosmakelijk verbonden is met àlle goeie festivals... Vandaag (zaterdag) zijn we weer gaan wandelen op het ijs. Een fotoreportage.

Schaatsers op het bevroren Rideau Canal

Ijskunstenaars aan het werk

Dé specialiteit tijdens het Winterlude Festival: Beavertails!