dinsdag 13 mei 2008

Birthday Party

Vorig weekend hebben we een feestje gegeven om Stevens verjaardag te vieren. We hadden zelf tiramisu, fruittaart, en bananencake gemaakt. Daarnaast kochten we ook een échte verjaardagstaart en offreerden we onze gasten Belgische koekjes en chocolade. Een waar snoepfestijn dus. Als cadeau kreeg steven bier, bier, bier en ook een paar flessen wijn :-) Bovendien hebben we sinds gisteren een BBQ-toestel en kan onze zomer dus niet meer stuk!

De taarten

Stryker & Nicole


Ana


Carla


PS We hebben er wat te laat aan gedacht om ons fototoestel boven te halen. Daarom staat niet iedereen op de foto... enkel de "plakkers"... :-)

Kikkers

Het pond vlakbij ons huisje zit vol met kikkers. Het zijn vreemde kikkers, ze maken 's avonds een soort tsjirpend geluid, dat eerder aan vogels dan aan kikkers doet denken. De kikkers zorgen er ook voor dat de speeltuin, wat verderop in de buurt, leegloopt. Want als je als kind moet kiezen tussen schommelen en kikkers vangen, dan is de keuze toch snel gemaakt?

Het pond waar de kinderen 's winters op schaatsen en in de lente kikkers in vangen...

Nog-eventjes-van-zijn-leven-in-vrijheid-genietende kikker

woensdag 7 mei 2008

Kingston

Op onze laatste vakantiedag zijn we langs Kingston en de 1000 Islands teruggereden naar Ottawa. Kingston was de hoofdstad van Canada voordat Queen Victoria aan Ottawa de voorkeur gaf.

Oud treinstel in Kingston

De City Hall in Kingston

Zicht op één van de 1800 eilandjes in de St.Laurence River. Rijke Amerikanen hebben op die eilandjes grote villa's gebouwd...

Als afsluiter zijn we 's avonds delicieus gaan eten in Sweet Grass, een restaurant in Ottawa waar ze 'Aboriginal' food serveren. Voor ons eindigt de vakantie hier, maar voor mijn ouders + broer volgt er nu nog een citytrip naar New York... de gelukzakken!

Niagara

Als je toerist speelt, dan moet je 't goed doen. Dé topattractie van Canada mocht dus uiteraard niet op ons lijstje ontbreken: de Niagara Falls! We brachten eerst een kort bezoekje aan het gezellige, Engels-aandoende dorpje Niagara-on-the-Lake. Het was moeilijk om aan de verleiding te weerstaan in de chocolade- en fudge-winkeltjes en in de bekende winkel met homemade Marmelades. Over de prachtige Niagara Parkway reden we dan richting de Niagara Falls... om onderweg af en toe te stoppen om van het uitzicht te genieten.

Bloesems aan de fruitbomen langs de Niagara Parkway

De watervallen zelf zijn een erg drukbezochte attractie. Overal horden toeristen... en dan waren wij er nog niet tijdens het hoogseizoen. Maar als je de toeristen rond je even wegdenkt, zijn de Niagara Falls écht indrukwekkend.

De Niagara Falls


The Maid of the Mist. Toeristenbootje dat tot zeer dicht aan de watervallen vaart. De blauwe smurfen op de boot zijn toeristen - gehuld in regenjas - op weg naar hun stortbad...

Vier Belgische smurfen :-)

Zicht op de watervallen, vanuit de Maid of the Mist

Filmpje ! Je ziet eerst de watervallen aan de Amerikaanse zijde, en daarna de watervallen aan de Canadese zijde. Let ook op de regenboog.

Toronto

Op onze citytrip in metropool Toronto (de grootste stad in Canada) was een bezoekje aan de CN Tower uiteraard aan absolute must. Deze 553 meter hoge toren was tot voor kort het hoogste vrijstaande gebouw ter wereld; ze werd in september 2007 overtroffen door een toren in Dubai. Maar de CN Tower is en blijft indrukwekkend hoor. Met een supersnelle doch geruisloze lift word je naar een eerste 'uitkijkplatform' op 350 meter hoog gebracht. Daar bevindt zich de beruchte glazen vloer. Als je daarover durft stappen, kijk je dus 350 meter recht de afgrond in...

Steven staat op de glazen vloer. Onder zijn voeten rijden de auto's als kleine stipjes voorbij.

Ik, genietend van het uitzicht (maar niet op de glazen vloer :-)

Daarna kun je - als je wilt - nóg hoger, tot maar liefst 447 meter boven de begane grond. Daar bevind je je dan op het hoogste uitkijkplatform ter wereld. Je ziet de vliegtuigjes letterlijk onder je voeten voorbijvliegen... Gelukkig was daar géén glazen vloer ;-)

In de vroege avond maakten we nog een mooie boottocht naar de Toronto Islands, alwaar we een fantastisch uitzicht hadden op de skyline van Toronto. Merk vooral op hoe hoog de CN tower wel is, als je weet dat de skyscrapers al reusachtig groot zijn...

's Avonds zijn we gaan eten in The Old Spaghetti Factory, een 'Italiaans' restaurant met een zéér barokke inrichting. We overnachtten in de gezellige B&B "Au Petit Paris", uitgebaat door een jong koppel uit Frankrijk.

Algonquin

Wie Canada zegt, zegt Natuur. Een bezoek aan één van de vele prachtige natuurparken kon dus niet ontbreken aan ons programma. We kozen voor Algonquin Park, dat gelegen is tussen Ottawa en Toronto. Het is een park dat voornamelijk bekend staat voor haar duizenden (!) meren en meer dan 2000 km kanoroutes. Gezien de kano-ervaring van onze bezoekers werd echter geopteerd voor een mooi pakket aan wandelingen ;-)

We begonnen met de Beaver Pond Trail (2 km), een wandeling langs (al dan niet verlaten) beverdammen en -burchten. Ongelofelijk welke bouwwerken bevers kunnen construeren - ze worden dan ook niet voor niets de "ingenieurs van de natuur" genoemd.

Beverburcht in een meer verscholen tussen de bomen

Daarna deden we de Lookout Trail (1.9 km) en de Hardwood Lookout Trail (0.8 km), twee wandelingen met een magnifiek zicht op de uitgestrektheid van het Algonquin Park.

Vreemd genoeg zagen we meer 'wildlife' vanuit de auto dan tijdens de wandelingen. Maar dat heeft te maken met de tijd van het jaar. In mei komen de elanden immers af op het nog zilte water dat door het sneeuwvrij maken van de weg op het wegdek is blijven liggen. We moesten gewoon uitkijken naar plekjes waar troepjes auto's en mensen-met-fotocamera's langs de weg stonden... want daar waren de elanden te vinden! We zagen er - in totaal - een stuk of acht, wat véél meer is dan de gemiddelde Canadees ooit in zijn leven ziet!


De volgende dag deden we de Track & Tower Trail (7.7 km), een wandeling die deels over de oude spoorwegbedding loopt. Nu is het haast ondenkbaar dat er vroeger een drukke spoorlijn doorheen het Algonquin Park liep. Jammer genoeg regende het de ganse namiddag en moesten we doorweekt 'huiswaarts' keren...


'Huiswaarts' betekende tijdens ons Algonquin avontuur naar de superdeluxe Bed & Breakfast Algonquin Moon in Huntsville, een stadje net buiten het Algonquin Park. Deze B&B is pas opgestart en wordt uitgebaat door een uitermate vriendelijk koppel. Zij verwenden ons niet alleen met een overdadig ontbijt, maar ook elke avond met een delicieus 4-gangenmenu. Een aanrader!

Smullen van de huisbereide aperitiefhapjes

Ik op het reusachtige bed in de "blokhut" kamer...

Ondergaande zon in Huntsville

Amphibus

Op dinsdagavond 29 april kregen we hier - langverwacht - bezoek uit België: mijn ouders + broer staken voor het eerst in hun leven de oceaan over om ons hier in Canada te bezoeken! 's Avonds zijn we ('Europees') gaan eten in de Von's, waarna zij meteen gaan slapen zijn... want voor een jetlag was geen tijd!

Na een deugddoende nacht hebben de drie Belgische toeristen Ottawa bezocht - Steven en ik moesten jammergenoeg nog werken. Parliament Hill, de sluizen, het Rideau kanaal, de parken, Byward Market, ... geen enkele toeristische trekpleister ontsnapte aan hun aandacht. Ook de eerste souvernirs werden reeds ingeslagen. 's Avonds zijn we allemaal samen gaan eten in The Works, want in Noord Amerika eet je... burgers :-)

Op 1 mei (verlofdag :-) hebben we er met ons vijven een dagje Ottawa van gemaakt. Een mooie ochtendwandeling langs het Rideau Canal en dan... een ritje met de Amphibus! Dat is een bus die eerst een toeristische rondrit maakt langs alle bezienswaardigheden van de stad, en daarna het water inrijdt en zichzelf in een boot omtovert. Je moet het meemaken om het te geloven...

De amphibus op de begane grond...

... en in het water!

Het Museum of Civilisation, gezien vanop de Ottawa River

Weerspiegeling van het Parlementsgebouw in de sjieke staatsgebouwen

Na de rondrit (& rondvaart) zijn we de Rideau Falls gaan bewonderen. Alhoewel Steven en ik deze al een paar keer bezocht hadden, zijn ze telkens helemaal anders. Vredig in de herfst, ijskoud en bevroren in de winter, en onstuimig wild in de lente. Na deze wandeling kon ons niets beter smaken dan een lunch in de Zak's... mét een famous thick milkshake als toetje :-)

's Namiddags maakten we een wandeling langs het Rideau Canal naar Dow's Lake en genoten we van de tulpen die zich mooi aan het maken waren voor het tulip festival dat de dag erop (2 mei) zou losbarsten...

Als apertief maakten we een autoritje naar de watervallen bij Hog's Back; en als afsluiter van deze mooie dag zijn we Japans/Koreaans gaan eten in het restaurant "Joy"... waar de eigenaar ons al goed begint te kennen en ons een dessert van het huis aanbood :-)