Samaria kloof

Op dag 11 doen we een klassieker: de Samariakloof. Een prachtige tocht door een imponerend landschap. Jammergenoeg doet de aanwezigheid van honderden (duizenden?) andere wandelaars ons een beetje té toeristisch aan... Zeker als je weet dat wij tijdens onze eerste acht dagen Kreta welgeteld één wandelaar (een Brit) zijn tegengekomen...

Een fotoreportage:

De tocht eindigit in Agia Roumeli, van waaruit we de boot nemen naar Sougia. We eten opnieuw in ons favoriete restaurant Polyphemus, waar ik verse vis bestel en deze zelf in de keuken mag gaan uitkiezen :-)

Irini kloof

Sougia is de plek vanwaaruit we twee klooftochten zullen doen: de Irinikloof en de Samariakloof. Omdat het ontzettend hard waait, is het niet zeker of we de Samariakloof vandaag zullen inmogen, en dus beginnen we met de Irinikloof. Deze kloof werd pas 15 jaar geleden voor exploitatie opgensteld, met als bedoeling te concurreren met de Samariakloof. Maar dat lukt niet echt: er komen praktisch geen toeristen naar de Irinikloof. De afwezigen hebben echter ongelijk, want de kloof loont wél de moeite!

's Ochtends in Sougia

Een fotoreportage van de Irinikloof:

We drinken iets in een restaurantje aan het einde van de kloof, waar we ook picknicken. In Kreta maken ze van dat picknicken trouwens nooit een probleem, wat weer aantoont hoe vriendelijk en gastvrij de Kretenzers zijn! Normaalgezien eindigt de wandeling hier, maar dat is buiten het energieniveau van Esteban gerekend :-)

We besluiten er nog een wandeltocht aan te breien. Eerst moeten we "op ons gevoel" (dus zonder routebeschrijving) een erg steil stuk klimmen om aan het kapelletje van Livadas uit te komen. Vandaaruit kunnen we nog tweederde doen van een wandeling die wél in ons boekje beschreven staat. Doel van de tocht: de grot van Polyphemus, de eenogige reus uit de Odyssee, die Odysseus en zijn kompanen maandenlang gevangen hield in zijn grot. Na het grotbezoek dalen we af naar Sougia, en eten er in het restaurant "Rebetiko".

Ons pad in de rode aarde

Wegwijzer naar de grot van Polyphemus

De grot zelf

Zicht op Sougia

Paleochora - Sougia

Dag 9. Na afscheid genomen te hebben van Eftichis en Marianne, voert één van hun zonen ons naar het haventje van Paleochora. Daar laten we onze grote rugzakken achter op de boot die zo meteen naar Sougia zal vertrekken. Zelf gaan we niet met de boot, maar te voet. We volgen eerst de promenade langs de zee. Het doet raar om de boot te zien vertrekken met onze rugzakken aan boord, die sowieso eerder in Sougia zullen arriveren dan wij...

We zijn nog maar pas vertrokken en het begint te regenen, even later giet het, en nog even later is het hevig aan het onweren. We zijn kletsnat en schuilen in een oude bunker op het strand. Gelukkig is het zo warm dat we na de plensbui al heel snel weer opdrogen. We passeren veel - vandaag opmerkelijk stille - zandstranden en klimmen over ruige kalkrotsen.

Geen volk op 't strand vandaag...

Wel geiten. Véél geiten.

We volgen de geel-zwarte E4 markeringen en klimmen omhoog, met een prachtig zicht op de ruige zuidkust van Kreta. Boven komen we op een groot plateau uit, vanwaaruit we onze afdaling naar Lissos inzetten.

Boven op het plateau

Steven stapt

We picknicken in Lissos, echt een magische plek. Tijdens de klassieke tijden werd hier in de beschutte baai een veilige haven gebouwd. Toen men ontdekte dat het water dat er uit de bronnen stroomde geneeskrachtig was, bouwde men er een heus kuuroord bij. Met wisselbaden, bubbelbaden, modderbehandelingen, sauna's, ... toen al! We zien allerlei overblijfselen (voornamelijk voetstukken van beelden) her en der tussen eeuwenoude olijfbolen verscholen liggen.

Vlakbij de kustlijn in Lissos staat het oeroude kerkje van Agios Kyrikos (de heilige Cyricus). Tussen de grijze stenen zitten witte, marmeren antieke bouwmaterialen van een grote basiliek die - lang geleden - op dezelfde plaats moet gestaan hebben. Archeologisch gezien is Lissos echt de topper van onze reis!

Kerkje van Agios Kyrikos

Mozaiekvloer

Na veel verwonderingskreten en nog meer foto's, is het terug klimmen geblazen, deze keer met een subliem uitzicht op Lissos onder ons. We komen opnieuw op een plateau uit. Het pad is als een spoor in de dieprode aarde te herkennen. Tussen de Aleppo-dennen dalen we een smalle kloof in. We volgen de kloof en komen uit bij de kleine en zeer verschanste haven van Sougia.

Zicht op het strand van Lissos (Als je goed kijkt zie je ook het dak van het kerkje; klik eventueel op de foto om te vergroten)

Ik in de kloof

Het is even zoeken naar ons pension Galini, waar we genieten van een verkwikkende douche. We aperitieven met zicht op zee, en eten in Polyphemos, één van de allerbeste Kretenzische restaurants volgens ons! Ex-hippie Yianni maakt er zijn eigen olijfolie, wijn, raki, en zelfs dolmades met bladeren uit de wijnranken die zijn terras overwoekeren...

Kroegentocht

Dag 8: een kroegentocht! Vooral Steven was hier al weken naar aan't uitkijken. En ik kan hem geen ongelijk geven: het was een machtige tocht!

We starten in Kadros, en passeren na een zigzag klim al een eerste kafenion "Lizardaki", maar het is potdicht. We laten Spaniakos met haar vele olijfbomen achter ons en trekken de bergen in. Een écht bergpad deze keer, niet zo goed begaanbaar, maar wel avontuurlijk. Het is echt zoeken om op de juiste weg te blijven...

Vergezicht op de zuidkust van Kreta

Verlaten kerkje, voor één keer niet goed onderhouden...

Kafenion nr. 2 is gelukkig wel open :-)

In het tweede café dat we tegenkomen eten we onze picknick en drinken we een verfrissende limonade. Cafébaas Kirios Michalis komt bij ons zitten, maar aangezien hij enkel Grieks spreekt geraakt onze communicatie niet veel verder dan wat handgebaren... wel grappig. In het derde café vragen we naar Prokopis, omdat hij de sleutel heeft van het museumpje en de kerk van Ayios Pateras, maar hij blijft lui op zijn stoel zitten en zegt dat beide bezienswaardigheden vandaag gesloten zijn. Tja, niet veel aan te doen.

De legende van Ayois Pateras (de heilige Pateras) is anders wel opmerkelijk. Toen zijn 99 volgelingen vluchtten voor de piraten, maakte hij van zijn zware cape van geitenhuiden een soort kano. De gunstige wind dreef hem naar de plek waar zijn monniken hem stonden op te wachten. En alsof dat nog niet genoeg was, overleden al de monniken op net hetzelfde moment als Pateras. We zijn een oude plataan gepasseerd met 99 zijtakken, die zou getuigen van dit wonder...

Azoyires, pelgrimsoord.

Steven bij de ruïnes van een huis

Het laatste kafenion tijdens onze wandeling, "To Scholio", is ook het leukste. Je eet er aan de schoolbanken op de binnenplaats van een oud schoolgebouw, met zicht op de zee. Het is er echt zalig verpozen. Na de deugddoende pauze nemen we nog even een kijkje in de Middeleeuwse dubbelkapel voor Ayios Georgos (Sint Joris) met fresco's uit de 14e eeuw. Daarna dalen we door de Anidri kloof terug naar Paleochora.

Kafenion "To Scholio"

Steven tussen de oleanders in de Anidri kloof

Op de steilste stukken moest je je laten glijden...

Eenmaal aangekomen op het strand, lopen we langs de kustlijn terug naar Paleochora. Om onze kroegentocht goed af te sluiten, drinken we eerst iets in kafenion "Ayos", waarna we op restaurant genieten van een schotel vol Kretenzische specialiteiten.

Gierentocht vanuit Voutas

Op dag zeven doen we een korte maar afwisselende wandeling. Eftichis voert ons na het ontbijt naar het authentieke en bijna verlaten dorpje Voutas. Het werd rond 1960 verlaten, en je ziet nog waar zich vroeger de zaadhandel, smidse, en graanmolen bevonden. Door een schitterend maar ruig landschap volgen we een bijzonder fraai dal dat vol bloemen staat. We wandelen een oude nederzetting met antieke begraafplaatsen binnen. In de rotsen zitten grote gaten (potgraven) waar men vroeger (10e eeuw v.C tot 2e eeuw v.C.) potten gevuld met lijken in begroef. Luguber en indrukwekkend tegelijk...

Potgraf

We volgen een eeuwenoud (!) pad dat verder over de kam van de bergrug gaat. Het werd duizenden jaren geleden uitgekapt in de rotsen. Aan de overkant van het wandelpad zien we een klif waarop verschillende koppels vale gieren nestelen. Ze vliegen af en aan, en zelfs enkele keren vlak boven ons hoofd! Echt de max, we zijn meer dan een uur blijven kijken!

Zoeken naar de vale gieren...

We picknicken aan het kerkje Agios Georgos, waar binnen nog de laatste resten van 15e eeuwse fresco's te bewonderen zijn. Hierna dalen we af tot in het gehucht Ayia Triada (niet meer dan een paar huizen en een kerkje), waar Steven deze sublieme foto maakt:

Melkende geitenboer

Dor landschap...

Nog een laatste klimtje, en we komen vorstelijk uit op een bergpunt vanwaar we ons hotel en de kustlijn beneden in de diepte zien liggen. Aangekomen in het hotel nemen we snel een douche en wagen we het erop naar Paleochora te liften (geen zin om nog eens een uur te stappen...). We worden onmiddellijk meegenomen door een sympathiek Grieks koppel dat geen woord Engels spreekt, maar ons in hun laadbak vol versgeplukte sla laat meerijden. Haren in de wind - en na vijf minuten doorsjeezen worden we mooi afgezet in Paleochora. We doen er een terrasje, en 's avonds gaan we eten in het enige vegetarische restaurant van Kreta, The third eye.

Steven geniet van zijn café frappé, zowat het nationale drankje van Griekenland