Jurgen en Kurt in Ottawa

Op zaterdagavond zijn Jurgen en Kurt bij ons in Ottawa gearriveerd. We zijn dit meteen gaan vieren met een heerlijke Japanse maaltijd in het restaurant "Joy". Op zondagochtend zorgden wij in onze B&B voor een ontbijt met bagels van de Kettleman's Bagelshop... MMMmmm! (Wat ongetwijfeld ook "MMMmmm!" is, is een verblijf in de Bed & Breakfast "Cuberdon" te Gent... Check it out!)

Nog eens een foto van onze Bollywood badkamer :-)

Op zondag zijn we langs het Rideau Canal helemaal naar het centrum van Ottawa gewandeld... niet vanzelfsprekend bij een gevoelstemperatuur van -20°C!

Eens rondneuzen in het poepsjieke hotel "Château Laurier"...

"The famous five"; een standbeeld van vijf vrouwen die opkwamen voor vrouwenrechten. Het standbeeld staat ook afgebeeld op het Canadese 50-dollar biljet.

We bezochten opnieuw "Parliament Hill", maar deze keer mét een geleide tour. Heel interessant, zo zagen we onder andere deze prachtige bibliotheek. In 1916 verwoestte een brand het ganse parlementsgebouw - maar deze bibliotheek bleef gespaard. Ze staat ook op het Canadese 10-dollar biljet.

De bibliotheek wordt door sommigen als "de mooiste kamer van gans Canada" beschouwd. Maar het parlementsgebouw biedt nog vele plekjes die het fotograferen en bewonderen waard zijn...


's Middags zijn we - net zoals vorige week - gaan eten in de Zak's. We krijgen maar niet genoeg van hun eten... (noch van hun knappe waiters ;-) Met de huurauto van Jurgen en Kurt (die ondertussen van een witte auto omgetoverd was in een grote, lichtgrijze Jeep :-) zijn we dan nog naar de Rideau Falls gereden. We bezochten deze watervallen ook al in de herfst (lees hier) en nu zagen ze er helemaal anders uit, zo in hun winterkleedje. Een filmpje!



Jurgen & Kurt

Steven en ik

Jantje & Fonske

Zicht op de Alexandra Bridge, die de Ottawa River oversteekt en dus de verbinding maakt tussen het Engelstalige Ottawa (Ontario) en het Franstalige Gatineau (Québec)

Zicht op Parliament Hill bij valavond (klik op de foto om te vergroten)

's Avonds zijn we Indisch gaan eten in Taj Mahal en dan ons bed in, want de volgende dag... gaan we op safari :-)

St. Patrick's Day

Maandag was het 17 maart, en dus St. Patricks Day, de nationale feestdag van Ierland. Steven had het geluk dat hij dodgeball had die avond, want na the game gaan ze er altijd "ene drinken". Op de foto zie je Steven genietend van zijn groen biertje... en dat allemaal terwijl ik braafjes thuis zat te wachten tot meneer thuiskwam ;-)

Hog's back

Een stralende zon bezorgde ons zowaar lentekriebels. Dat het buiten -3°C vroor, kon ons niet deren: we moesten en zouden naar buiten!

Hier zie je mij met op de achtergrond één van de gebouwen van Carleton University. De fotograaf liep voorop :-)

Een filmpje van Hog's Back, de watervallen op de splitsing tussen Rideau River en Rideau Canal. We bezochten deze plek ook al in de herfst (lees hier).

Winters Ottawa

Na het skiverlof bezochten Gwen en Joos Montreal. Steven en ik konden jammergenoeg niet mee: de plicht riep :-(

Hun laatste dagen in Canada brachten Gwen en Joos door in Ottawa. En toen waren we er natuurlijk wél bij!

Hieronder zie je het parlementsgebouw van Ottawa met op de voorgrond het standbeeld van Terry Fox. Deze jongeman liep (op één 'echt' been en één 'prothesebeen') duizenden kilometers door Canada om zodoende geld in te zamelen voor kankeronderzoek.

Nog eens het parlementsgebouw... maar nu met de "eeuwige vlam" op de voorgrond. Deze vlam werd aangestoken in 1967 om het 100-jarige bestaan van Canada te vieren. Rondom de vlam stroomt er water - wat Canada's "unity from sea to sea" symboliseert.

We bezochten ook de grote toren ("Peace Tower") die je op de foto's hierboven ziet - 92 m boven de grond. Van daaruit hadden we een prachtig uitzicht over het ondergesneeuwde Ottawa. De lift passeerde langs de grote klokken die zich in de toren bevinden; sommige van die klokken wegen meer dan 10000 kg! De Peace Tower staat trouwens ook op het 50 dollar biljet van Canada...

In het parlementsgebouw bevindt zich ook de Memorial Chamber, waar alle oorlogsslachtoffers herinnerd worden. Deze kamer zit vol symboliek. Zo zijn de muren deels bedekt met marmer uit België - als herinnering aan de wereldoorlog. Er ligt ook een boek met daarin - handgeschreven - de namen van alle Canadese gesneuvelden. Op de grond liggen tegels die herinneren aan "Ypres" (Ieper) en "Passchendaele". Het bekende gedicht "In Flanders Fields" ontbreekt er natuurlijk ook niet.

's Namiddags gaan we de Zak's binnen - een must voor wie lekker wilt eten in een Amerikaans sfeertje... Steven en ik dronken elk een milkshake (de Zak's staat bekend voor de dikste milkshakes in town) en snoepten een "Betty's Rocky Road Brownie" - Brownies dripping with hot fudge, marshmallow & nuts, served with vanilla ice cream...

Daarna wandelden we naar "Maman", de bekende spin van Louise Bourgeois - nu met haar acht poten in de sneeuw

Uitrusten na een sneeuwballengevecht...?

Op de foto hieronder zie je het zicht op Parliament Hill (klik op de foto om te vergroten). Interessant: vergelijk deze foto zéker eens met de foto die we trokken op exact dezelfde locatie tijdens ons eerste weekend in Canada!! (klik hier)

We wandelen nog wat in de omgeving van Parliament Hill en de sluizen. Gezien de grote hoeveelheid sneeuw is het écht ploeterwerk...

... maar het loont de moeite.
Hier zie je de Ottawa Locks (sluizen) bij valavond...

Wanneer we het parlementsgebouw 's avonds voorbijwandelen, vraagt een (nors uitziende) bewaker ons of we een fototoestel bijhebben. Enigszins verbouwereerd weten we niet meteen wat antwoorden. Maar onze twijfel bleek nergens voor nodig: de norse bewaker verandert als bij toverslag in een zotte man die ons vanalles vertelt over de omringende gebouwen. Hij zwaait met zijn Canadese vlaggetje en wilt per se met ons op de foto. En dan nóg eens met mij apart. En dan nóg eens met Gwen apart. (Hij houdt van "beautiful ladies", zegt hij zelf :-)
Een gekke man, maar niet van de minste, want achteraf geeft hij ons zijn visitekaartje mee en zijn functie is "Prime Minister's Protection Detail"...

's Avonds gaan we eten in ons favoriete burgerrestaurant, de Works. De volgende ochtend vertrekken Gwen en Joos alweer naar België. Het was een fantastische 10-daagse, dankjewel voor jullie bezoek!

Skivakantie

Joepiedepoepie, bezoek !!! Na ongeveer 5 maanden in Canada mogen we onze eerste bezoekers verwelkomen, en die waren niemand minder dan Gwen en Joos! We zijn samen met hen eerst 4 dagen gaan skiën in Mont Tremblant. We logeerden in dezelfde jeugdherberg alwaar Steven en ik ons kerstverlof doorbrachten - en wat leuk was: iedereen herkenden ons daar :-)

Het weer was perfect: het sneeuwde de ganse nacht, en de pistes waren dus bedekt met een dikke laag verse sneeuw. Bovendien scheen overdag 't zonnetje: zalig! Nicole en Stryker (onze Canadese vrienden) skieden tijdens het weekend ook met ons mee.

Gwen en Stryker, de coole snowboarders :-)

Steven en ik op latten (vergelijk de stijl ;-)

Nicole en Stryker dromend van ... ?

Gwen en ik aan't aanschuiven voor de skilift

Gwen en Joos uitkijkend over Mont Tremblant

Gwen en Joos moe van het skiën... of genietend van 't zonnetje?

En 's avonds genieten we van een pintje (of beter: pint!) in de bar ;-)

Macedonische & Canadese gastronomie

Vorig weekend hebben we héérlijk Macedonisch gegeten bij Ana. Ze had een echte Macedonische schotel gemaakt (rijst, vlees, en groentjes gewikkeld in koolblaadjes) en schonk ons na de maaltijd "Makedonski Planinski Caj" oftewel "Macedonische bergthee" in. Om die thee te maken gooide ze (gedroogde) bloemen die ze zelf in de bergen had geplukt in een pot met kokend water. Niemand van ons wist welke bloemen het precies waren - ik had ze alleszins nog nooit eerder gezien. De thee smaakte heel speciaal, maar wel lekker!

Het was echt een zeer leuke avond bij Ana. Ik weet niet meer hoe het allemaal gegaan is, maar op een bepaald moment zijn we filmpjes op tinternet beginnen bekijken... Het is begonnen met het filmpje "Paul Potts canta Opera" (Ana vertelde ons dat hij binnenkort optreedt in Ottawa). Al surfend op het internet moest Ana plots denken aan Sandra Kim's "J'aime la vie" (jeugdsentiment voor zowel Ana als mij!) en zodoende hebben we elkaars nationale eurovisisiesong trots leren kennen. Wij toonden Ana uiteraard de memorabele deelname van Nicole en Hugo :-) en zij vertelde ons over Tose Proeski, een jonge Macedonische zanger die onlangs gestorven is in een auto-ongeluk.

[By the way, laat via de "comments" gerust weten wat voor jou het meest memorabele Eurovisiesong moment is!]

We bekeken ook heel veel foto's; Ana heeft al een indrukwekkend leventje achter de rug. Ze groeide op in Macedonie maar leefde ook enkele jaren in Engeland, Frankrijk en de USA; en is nu dus geëmigreerd naar Canada. Ze studeerde iets met Aerospace, werkte in de Eurpees Raad, zag Bill Clinton en Boy George, deed aan gevechtsport, yoga, zweefvliegen, parachute-jumping en van dies meer. Kortom, een interessante vriendin :-)

En wat doet die "Canadese gastronomie" in de titel van deze post, vraag je je misschien af. Ewel, op zondag zijn we zelf nog eens aan de slag gegaan en hebben we echte Canadese pancakes gebakken (overgoten met maple syrup of ahornsiroop). Geserveerd met verse chocolademelk. MMMmmm, de perfecte zondagochtend...!

Laatste winterweekend in Ottawa?

Twee weken geleden was het een prachtig weekend: sneeuwwit op de grond en hemelsblauw in de lucht. Steven en ik zijn dan ook voor de derde (en voorlopig laatste) keer gaan schaatsen. Deze keer met vriendin Ana, een Macedonische die naar Canada geëmigreerd is.

Op zondag maakten Esteban en ik een winterse avondwandeling in de omgeving van Dows Lake, vlakbij ons huisje...

En vandaag (twee weken later dus) is het hier aan het dooien... Van zodra de temperatuur in de buurt van 0°C komt en het zonnetje schijnt, is het van dattum: de sneeuw smelt en er vormen zich overal diepe plassen! Ik dacht zo van: "allé, de lente is daar", maar niets is minder waar. De temperatuur is weer aan het zakken en het gaat vannacht zo'n 30 cm sneeuwen... Gelukkig hebben we een skivakantie in't vooruitzicht en mag de winter van mij gerust nog zo'n week voortduren. Maar dààrna wil ik ... lente :-)